Ondernemers die in zwaar weer verkeren, kunnen soms niet meer aan hun schulden voldoen. Een saneringsakkoord kan dan de oplossing zijn: schuldeisers stemmen ermee in dat een deel van de schulden wordt betaald en de rest wordt kwijtgescholden. Zo krijgt de ondernemer een kans op een doorstart en ontvangen schuldeisers vaak méér dan bij een faillissement.
Tot nu toe speelde de Belastingdienst hierbij vaak een lastige rol. Dat gaat veranderen: de fiscus gaat soepeler meewerken. Daarnaast wordt er al op korte termijn een praktische versoepeling doorgevoerd.
1. Wat is een saneringsakkoord?
Een saneringsakkoord is een regeling waarbij:
- Een deel van de schulden wordt betaald (bijvoorbeeld 30%).
- Het restant wordt kwijtgescholden.
- De ondernemer daarna levensvatbaar verder kan.
Dit kan in een buitengerechtelijk akkoord (met alle schuldeisers aan tafel) of via de rechter met de WHOA-procedure, waarbij ook dwarsliggende schuldeisers kunnen worden gedwongen mee te doen.
2. Positie van de Belastingdienst tot nu toe
De Belastingdienst is vaak één van de grootste schuldeisers. Tot nu toe was de fiscus echter streng en terughoudend:
- Vaak werd een akkoord niet goedgekeurd, ook al waren andere schuldeisers wél bereid mee te werken.
- Dit leidde regelmatig tot mislukte akkoorden en faillissementen, met veel maatschappelijke schade tot gevolg.
3. Twee belangrijke wijzigingen
🔹 1 juli 2025 – langere betalingstermijn mogelijk
Vanaf 1 juli 2025 kan de Belastingdienst instemmen met een langere betalingstermijn voor saneringsakkoorden.
- Voorwaarde: de ondernemer moet dit goed onderbouwen (bijvoorbeeld met liquiditeitsprognoses of een doorstartplan).
- Hiermee wordt voorkomen dat ondernemers die krap bij kas zitten wél een akkoord sluiten, maar het niet kunnen nakomen door te korte betaaltermijnen.
🔹 1 januari 2026 – nieuwe beleidslijn, soepeler meewerken
Vanaf 1 januari 2026 gaat de Belastingdienst structureel soepeler om met saneringsakkoorden.
- De fiscus stemt voortaan in, tenzij er zwaarwegende redenen zijn om dat niet te doen.
- Dit sluit aan bij de WHOA: de Belastingdienst wordt voorspelbaarder en speelt niet langer een blokkerende rol.
4. Wat betekent dit voor ondernemers?
- Meer kans op succes: de fiscus kan een akkoord niet langer zomaar blokkeren.
- Meer ademruimte: dankzij de langere betalingstermijn (vanaf juli 2025) zijn akkoorden realistischer uitvoerbaar.
- Meer duidelijkheid: de nieuwe beleidslijn vanaf januari 2026 maakt het traject voorspelbaarder.
- Maatschappelijk belang telt mee: een akkoord dat banen behoudt of een doorstart mogelijk maakt, heeft meer kans van slagen.
5. Voorbeeld: oud vs. nieuw
| Situatie | Totale schulden | Schuld fiscus | Voorstel akkoord | Houding fiscus | Resultaat |
|---|---|---|---|---|---|
| Oude situatie (tot 2025) | €100.000 | €40.000 | 30% betaling (€30.000) | Vaak streng en geen instemming | Faillissement, lage opbrengst voor schuldeisers |
| Nieuwe situatie (vanaf 2026) | €100.000 | €40.000 | 30% betaling (€30.000), betaling in 2 jaar | Constructief, instemming tenzij zwaarwegende reden | Doorstart, 30% opbrengst voor alle schuldeisers |
Conclusie
De aanpak van saneringsakkoorden verandert op twee momenten:
- Per 1 juli 2025: langere betalingstermijnen mogelijk bij een akkoord, mits goed onderbouwd.
- Per 1 januari 2026: de Belastingdienst gaat structureel soepeler meewerken en sluit beter aan bij het WHOA-kader.
Voor ondernemers in moeilijkheden betekent dit een grotere kans op een geslaagde doorstart en een eerlijkere behandeling van schulden.